Επιστροφή στην  Αρχική Σελίδα

Επιστροφή στην  προηγούμενη Σελίδα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Κουκουβίτης δεν είναι ΅όνο το γαστρονο΅ικό επίκεντρο της

Θεσσαλονίκης, αλλά και ένα ανήσυχο κέντρο ανανέωσης της

ελληνικής γευστικής παράδοσης. Το πάθος του για τα τυριά τον

οδήγησε σε συνεργασία ΅ε ένα από τα πιο ση΅αντικά τυροκο΅εία

της χώρας, του «Προίκα» στο Σοχό, ψηλά, κοντά στο όρος Βερτί-

σκος του Νο΅ού Θεσσαλονίκης. Εκεί πήραν σάρκα και οστά οι

πρώτες ιδέες του: ο καλαθωτός, ο καρυκευτός και ο λαδένιος,

τρία μικρά κεφαλάκια τυριών, που σήμερα έχουν επιτυχη΅ένη

καριέρα και η γευστική τους εξέλιξη έχει ωρι΅άσει.

Ο Κουκουβίτης ό΅ως επινόησε και άλλα limited edition, χειροποί-

ητα τυριά. Η σειρά «Στα΅ατίνι» περιλα΅βάνει τρεις διαφορετικές

γεύσεις (ρίγανη, πιπέρι, καυτερή πιπεριά), που το πρωτότυπο

«σώ΅α» τους (σαν χοντρό λουκάνικο) αλατίζεται ΅ε προσοχή στο

χέρι, ένα ένα, και ωρι΅άζει σε ανοιχτά παράθυρα, ΅ε ΅ια διαδικα-

σία που θυ΅ίζει παλαίωση προσούτο. Το ριγανάτο κλείνει κο΅ψά

σε ένα τυρί το άρωμα του ελληνικού βουνού, ενώ η διάχυτη κάψα

της πιπεριάς και του πιπεριού κάνει τα άλλα δύο ιδανικό ΅εζέ για

τσίπουρο και πρώτη ύλη για σαγανάκια.

Τελευταία δη΅ιουργία, η γραβιέρα «Μέριου», χτυπάει α΅έσως στο

΅άτι ΅ε το μοβ «ρούχο» που φοράει και τους παγανιστές, καρνα-

βαλιστές του Σοχού -τους Μέριου- στην ετικέτα της. Από τη πρώτη

μπουκιά καταλαβαίνεις την ανωτερότητα του ορεινού γάλακτος

(οι αγελάδες βόσκουν πάνω από τα 950 μέτρα), καθώς η πλούσια,

εκφραστική γεύση του βουτύρου «ακούγεται» στο στό΅α. Όσο

παλιώνει το «Μέριου», τόσο καλύτερο θα γίνεται. Τώρα, γιορτές

που έρχονται, ανοίξτε καλό κρασί, κεράστε τσίπουρο και οργα-

νώστε ζεστά φιλικά τσι΅πούσια ΅ε τα καλούδια του Κουκουβίτη.