ΑΝΟΙΞΕ ΣΟΥΣΑΜΙ!

Οι πελάτες του το αποκαλούν
Σπηλιά του Αλή Μπαμπά. 
Μόνο που στο παλιομοδίτικο κατάστημα
των Αφών Κουκουβίτη οι θησαυροί 
είναι εκτυφλωτικά γαστρονομικοί.

κά. Στη συνέχεια εξερεύνησαν την Ελλάδα Εντόπισαν και άρχισαν να    συνεργάζονται με επώνυμους παραγωγούς απ' όλη την επικράτεια. Στο μεταξύ, παρατηρήθηκε και μια μεταστροφή των γαστρονομικών ενδιαφερόντων του κόσμου, αυξήθηκε ο αριθμός των καταναλωτών που αναζητούσαν διαφορετικές, εκλεκτές γεύσεις. Η Θεσσαλονίκη, από την άλλη, δεν διέθετε πλέον μόνο ταβερνάκια και ουζερί. Απέκτησε εστιατόρια με καλή κουζίνα που οι σεφ τους απαιτούσαν ειδικές, πολλές φορές δυσεύρετες, πρώτες ύλες. Οι Αφοί Κουκουβίτη ήταν ήδη έτοιμοι και ενημερωμένοι. Δημιούργησαν λοιπόν ένα καλό όνομα, και καθώς το μέγεθος της επιχείρησής τους, τους δίνει την απαραίτητη ευελιξία, μπορούν να εξυπηρετήσουν μεγάλη ποικιλία γούστων.

Τα τελευταία χρόνια προσπάθησαν να προφυλάξουν τον κόπο τους. Κατοχύρωσαν τρία εμπορικά σήματα με τα οποία κυκλοφορούν ισάριθμες λίστες προϊόντων. Το “Τρόπις” είναι ένα πρόγραμμα για την εξυπηρέτηση της ελληνικής γαστρονομίας που απευθύνεται στους επαγγελματίες μαζικής εστίασης, αλλά και σε πελάτες λιανικής, προτείνοντας καλά προϊόντα υψηλής γαστρονομίας, ελληνικά και ξένα. Υπό την επωνυμία “Δρόμων” “στεγάζονται” παραδοσιακά προϊόντα, στην παραγωγή των οποίων επεμβαίνουν οι ίδιοι. Το περιεχόμενο το “Αρμενιστής” δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί αρκετά.

Τον Παναγιώτη Κουκουβίτη και τον αδελφό

του τους γνώρισα πριν από μερικά χρόνια σε μια εκδήλωση για τα γερμανικά προϊόντα. Μου τους σύστησε ο Ηλίας Μαμαλάκης ως εμπόρους σπάνιων delicatessen Λίγες μέρες αργότερα, μια και ο δρόμος με έφερε κοντά στην πλατεία Εμπορίου, τους αναζήτησα. Χρειάστηκε να περπατήσω δυο φορές την οδό Εδέσσης, για να αντιληφθώ πως το μαγαζί που έψαχνα ήταν εκείνο το παλιομοδίτικο που θύμιζε “εδώδιμα-αποικιακά” άλλων εποχών. Έτσι είναι μέχρι σήμερα. Στενό, με μεγάλα ψυγεία, και από παντού να κρέμονται σαλάμια, λουκάνικα, παστουρμάδες και σουτζούκια -δεν πάει το μυαλό σου ότι εδώ θα βρεις χαβιάρια, σολομούς και φουαγκρά. Οι ίδιοι έχουν βεβαίως τους λόγους τους για αυτήν την επιμονή στο στιλ των μαγαζιών που πουλούσαν αλλαντικά και τυροκομικά, τα τελευταία σαράντα χρόνια στην περιοχή. Για να τους καταλάβουμε, πρέπει να δούμε την ιστορία της επιχείρησης από την αρχή.

Είναι οικογενειακή. Ξεκίνησε από τον πατέρα τους στη δεκαετία του '60 και εμπορευόταν

κυρίως αλλαντικά, ορισμένα τυροκομικά και κονσέρβες. Τότε η περιοχή των Λαδάδικων ήταν γεμάτη μαγαζιά χονδρικής και η οδός Εδέσσης ο κατεξοχήν δρόμος των τροφίμων. Σήμερα έχει μείνει ένα και μοναδικό, το δικό τους. Οι δυο γιοι ασχολούνταν βεβαίως με τη δουλειά, όμως στην ουσία ανέλαβαν τα ηνία το '80 με τον Παναγιώτη στη διαχείριση. Προσπαθώντας να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες της αγοράς, αύξησαν την γκάμα των προϊόντων τους. Κάτι ο ανταγωνισμός από τον περίγυρο και τις μεγάλες επιχειρήσεις, κάτι το έντονο προσωπικό ενδιαφέρον, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια τεράστια γκάμα ειδικών προϊόντων, και σήμερα μπορούν να υπερηφανεύονται πως έχουν τη μοναδική -μάλλον- επιχείρηση χονδρικής delicatessen.

'Όταν ξεκίνησαν το... κολύμπι στα βαθιά νερά της υψηλής γαστρονομίας, τα καταστήματα deli ήταν σχεδόν ανύπαρκτα στη Θεσσαλονίκη. Υπήρχε μόνο ο Κοσμάς και κάποιοι μεμονωμένοι έμποροι, που ο ένας έφερνε ένα καλό τυρί, ο άλλος έβρισκε ένα καλό σαλάμι και αυτό ήταν όλο. Η άνθιση ξεκίνησε με επιλεγμένα γερμανικά αλλαντι-

Κλείνοντας, θα σας απαριθμήσω τις κατηγορίες των τροφίμων που μπορείτε να βρείτε σε αυτήν τη... σπηλιά του Αλή Μπαμπά. όπως την αποκαλούν οι πελάτες τους. Αμερικάνικα ορεκτικά επηρεασμένα από τη μεξικάνικη κουζίνα, όπως κόκκινες πιπεριές γεμιστές με τυρί, μοτσαρέλα στικ, buffalo chicken wings, ribs, tortillas σάλτσες bbq γκουακαμόλε και πολλά άλλα. Η γκάμα των ασιατικών προϊόντων είναι τεράστια: εκατοντάδες σάλτσες, ρύζια και λάδια κινέζικα φιλιππινέζικα, ταϊλανδέζικα και τώρα τελευταία και λίγα γιαπωνέζικα. Η λίστα των ιταλικών, εξίσου μεγάλη: από λάδια, ξίδια, τυριά, αλλαντικά, μέχρι φουαγκρά και τρούφες. Ατέλειωτη η σειρά των ελληνικών. όπου σας συμβουλεύω να ρωτήσετε τους ίδιους τους αδελφούς Κουκουβίτη για τους ειδικούς συνεργάτες τους -όπως ο Στρεμμένος, που τους προμηθεύει το σύγλινο Μάνης, ο Προίκας, που φτιάχνει ειδικά για αυτούς το παλαιωμένο κασέρι Σοχού. ή το ίδρυμα Τοσίτσα, που φροντίζει να μην ξεμείνουν ποτέ από τυρί chevre (Αφοί Κουκουβίτη: Εδέσσης 7, Θεσσαλονίκη, 031/533462 -
www.tropis.gr) 

 


 
 
 
 
 
Επιστροφή στην  Αρχική Σελίδα
Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα